បើកបញ្ជីមេ

( គុ. ) ដែល​ញឹក​ជ្រៀត​ជុក​ជិត​ដោយ​ស្មៅ​ឬ​ស្បូវ​និង​ឈើ​តូច​ៗ : ព្រៃ​ញៀត​ស្បាត ។ ហៅ​ថា ញៀត​​ញឹក ក៏​បាន; ចួន​ណា​ហៅ​ត្រឹម​តែ ញៀត ក៏​បាន : ព្រៃ​នុ៎ះ​ញៀត​ក្រាស់​ណាស់ ។ ប្រើ​ជា ន. ក៏​មាន : ទី​នោះ​មាន​សុទ្ធ​តែ​ញៀត​ស្បាត​មិន​អាច​ចូល​ទៅ​បាន​ដោយ​ងាយ​ទេ ។ អ្នក​ស្រុក​ខ្លះ​និយាយ​ថា ញាត​ស្បាត (គួរ​ប្រើ ញៀត​ស្បាត វិញ) ។