បើកបញ្ជីមេ

Wiktionary β

តម្រិះ

តំ-រ៉ិះ ( ន. ) សេចក្ដី​ត្រិះ, សេចក្ដី​រិះ​គិត : មនុស្ស​មាន​តម្រិះ​ល្អ គឺ​មនុស្ស​ដែល​មាន​សេចក្ដី​រិះ​គិត​ត្រូវ ។ សៀម​យក​ទៅ​ប្រើ​ជា ដាំរិ , បំប្លែង​ចេញ​ពី​ពាក្យ ត្រិ (អ. ថ. ទ្រិ) ត្រិ នេះ​ក៏​គឺ ត្រិះ (ត្រិះរិះ) របស់​ខ្មែរ​នឹង​ឯង; ពាក្យ​ខ្មែរ​យើង​ថា តម្រិះ ជា ន. របស់ ត្រិះ; រាជ​សព្ទ ប្រើ​ជា កិ. ថា ទ្រង់​ព្រះ​តម្រិះ គឺ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​យោបល់​ត្រិះរិះ, រិះរេ (សៀម​ប្រើ​ជា រ. ស. ដែរ​ថា សុងផ្រៈដាំរិ គឺ​ទ្រង់​ព្រះ​តម្រិះ​ហ្នឹង​ឯង) ។