បើកបញ្ជីមេ

Wiktionary β

លាទា

( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែល​ទទេ ឥត​ការ​ងារ, ឥត​ទី​ពឹង, ឥត​ពំនាក់; ណែលណោល : មនុស្ស​លាទា; ដើរ​លាទា (ព. កា.) : រី​មនុស្ស​លាទា ឥត​មាន​គ្នីគ្នា ណា​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង កាល​ណា​ទាល់​ចក្រ លប​លេង​តែ​ល្បែង- ស៊ី​សង​ឥត​ក្រែង- ច្បាប់​ដែល​រដ្ឋ​ហាម ។