បើកបញ្ជីមេ

លីលា

សំ. បា. ( ន. ) ដំណើរ​ឬ​លំនាំ​កែក្រាយ, ដំណើរ​ល្វតល្វៃ, ការ​យាងយាស; បែប​ភាព​ឬ​ទ្រង់ទ្រាយ​ល្អ, សមរម្យ; ការ​លេង​សប្បាយ, ការ​រាំ​ច្រៀង​លោត​លេង​សប្បាយ : លីលា​ល្ខោន ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា កិ. ឬ កិ. វិ. ឬ គុ. ក៏​មាន : ចរ​លីលា, ដើរ​លីលា, លីលា​យាត្រា, ដំណើរ​លីលា ។ លីលា​កមល ឬ --បទុម (--ក:ម៉ល់ ឬ--ប៉ៈទុម) ផ្កា​ឈូក​ដែល​គេ​កាន់​ដើរ​លេង​ឬ​កាន់​រាំ ។ លីលា​គ្រឹះ ឬ--មន្ទីរ ផ្ទះ​សម្រាប់​លេង​សប្បាយ; រោង​រាំ, រោង​ល្ខោន ។ លីលា​រតិ (--រៈតិ) តម្រេក​ក្នុង​ល្បែង, សេចក្ដី​ត្រេក​ត្រអាល​ក្នុង​ការ​លេង ។ លីលា​វតី (--វៈតី ឬ វៈដី) លីលា​នារី ស្ត្រី​មាន​រូប​ល្អ, នាង​ល្អ ។ លីលា​វាបី (--ប៉ី) ស្រះ​ឬ​បឹង​សម្រាប់​លេង​សប្បាយ ។ លីលា​គារ (< លីលា + អគារ “ផ្ទះ, រោង”) ដូច​គ្នា​នឹង លីលា​គ្រឹះ ដែរ ។ លីលា​ភរណ៍ (< លីលា + អាភរណ) គ្រឿង​តែង​ខ្លួន​ឬ​ស្អិតស្អាង​ខ្លួន​លេង​សប្បាយ (ចំពោះ​តែ​របស់​ថោក​ៗ​សម្រាប់​ប្រើ​តែ​ម្តង​ៗ​ហើយ​ចោល, ដូច​យ៉ាង​ផ្កា​កម្រង​ជាដើម) ។ លីលោទ្យាន (< លីលា + ឧទ្យាន) ឧទ្យាន​សម្រាប់​លេង​សប្បាយ, សម្រាប់​ដើរ​លេង​កំសាន្ត ។ល។