វិះ-ស្វៈក សំ. ស. ( ន. ) (វិឝ្វ “ទាំងអស់, ទាំងមូល; ទួទៅ; គ្រប់​មុខ, សព្វ​គ្រប់, គ្រប់​យ៉ាង” + ករ “ធ្វើ; អ្នក​ធ្វើ”) អ្នក​ធ្វើ​ការ​ទួទៅ ។ ប្រើ​ដោយ​សន្មតិ​សំដៅ​សេចក្ដី​ចំពោះ “អធិបតី​អ្នក​សម្រេច​ការ​ហត្ថ​កម្ម​ទួទៅ​និង ការ​បច្ចេក​ទេស​ផ្សេង​ៗ មាន​ការ​សង់​ផ្ទះ, សង់​ស្ពាន, លើក​ថ្នល់, ធ្វើ​ផ្លូវ​ជាដើម សម្រាប់​រាជការ​គ្រប់​ប្រទេស (បារ. អ័ងហ៊្សេនីញើរ lngénieur)” : សញ្ញាបត្រ​វិស្វករ; ទី​វិស្វករ; វិស្វករ​ក្រសួង​សាធារណ​ការ... (ម. ព. វិស្សកម្ម និង ពិស្ណុការ ផង) ។