សន់-ទិត-ឋិ-កៈ បា. ( គុ. ) ដែលឃើញខ្លួនឯង, ដែលឃើញច្បាស់ផ្ទាល់ខ្លួន ។ សន្ទិដ្ឋិកធម៌ ធម៌ដែលអ្នកប្រតិបត្តិឃើញច្បាស់ខ្លួនឯង ។ សន្ទិដ្ឋិកហេតុ ហេតុ, ដំណើរដែលជាក់ប្រាកដផ្ទាល់ខ្លួន ។ល។ --កៈ