បើក​ម៉ឺនុយ​មេ

Wiktionary β

ឡែឡប់

( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែល​ស្រែក​ឬ​និយាយ​ក្អេងក្អាង​ខ្លាំង​ៗ​នាំ​ឲ្យ​ឡប់; ដែល​វិល​វល់​ត្រឡប់​ត្រឡិន​នាំ​ឲ្យ​ឡប់​គំនិត : សម្ដី​ឡែឡប់; និយាយ​ឡែឡប់ ។ កិ. លីលាប់ : សត្វ​ទាំងឡាយ​តែង​ឡែឡប់​កើត​ស្លាប់ ឥត​ឈប់​ឥត​ស្រាក (ព. បុ.) ។ ឧ. សូរ​ឡែ​ៗ​រឿយ​ៗ​នាំ​ឲ្យ​ឡប់, រឡែរឡប់ (ម. ប្រ.) ។