បើក​ម៉ឺនុយ​មេ

Wiktionary β

អក្ខរា

អ័ក-ខៈរ៉ា បា. ( ន. ) (ពហុ. របស់ អក្ខរ “អក្សរ”) អក្សរ​ទាំងឡាយ, អក្សរ​គ្រប់​តួ (សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ​ឬ​ប្រើ​ជា​ឋានន្តរ​ស្មៀន, ដូច​ជា ឃុន​វិចិត្រ​អក្ខរា, ហ្លួង​វិសេស​អក្ខរា ជាដើម) ។ បុរាណ​ច្រើន​ប្រើ​សំដៅ​យក​ពាក្យ​កាព្យ​ពី​រឿង​ស្នេហា ឬ​ពី​រឿង​នឹក​រលឹក​ដែល​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​គូ​សង្សារ​ឬ​កល្យាណ​មិត្រ ក៏​មាន : ផ្ញើ​អក្ខរា, បាន​ទទួល​អក្ខរា ។