បើក​ម៉ឺនុយ​មេ

Wiktionary β

អគ្គ

អ័ក-គៈ បា. ឬ សំ. ( ន. ) កំពូល; ចុង, ចុង​ដែល​ខ្ពស់; ចំណែក​ឬ​ប៉ែក​ខាង​ដើម​ឬ​ខាង​មុខ​បំផុត ។ គុ. ខ្ពស់, ខ្ពង់ខ្ពស់, ខ្ពស់​បំផុត; លើស, លើសលន់, លើសលុប, ឧត្ដម, ប្រសើរ, ប្រសើរ​បំផុត, ផុត​ថ្នាក់, ផុត​លេខ; ឯក, ជា​ឯក, យ៉ាង​ឯក; ធំ, ធំ​ចម្បង, ធំ​បណ្តាច់, មុន, មុន​បំផុត; មាន​តម្លៃ; ថ្មោង ។ អគ្គជៈ ឬ អគ្រជៈ បង​បង្អស់ (បើ​ស្ត្រី​ជា អគ្គជា ឬ អគ្រជា) ។ អគ្គ​ជាយា ឬ--អគ្រ-- (រ. ស.) ភរិយា​ធំ​ចម្បង (អគ្គ​មហេសី ឬ​រាជ​មហេសី) ។ អគ្គដ្ឋាន ឬ អគ្រស្ថាន ទី​ខ្ពស់; តំណែង​ឬ​ឋានន្តរ​ខ្ពស់​បំផុត ។ អគ្គ​ទក្ខិណេយ្យ​បុគ្គល ទក្ខិណេយ្យ​បុគ្គល​ខ្ពង់ខ្ពស់ (ព្រះ​ពុទ្ធ, ព្រះ​បច្ចេក​ពុទ្ធ, ព្រះ​អរហន្ត) ។ អគ្គ​ទាន ឬ អគ្រ- ទាន​ដ៏​ប្រសើរ ។ អគ្គ​ទេវី អគ្គ​មហេសី ។ អគ្គ​ទេសាភិបាល ឋានន្តរ​មន្រ្តី​ជាន់​ខ្ពស់​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​នៃ​ប្រទេស​មហា​អំណាច​ណា​មួយ ចាត់​តាំង​ឲ្យ​ទៅ​ត្រួតត្រា​ស្រុក​ចំណុះ ដូច​យ៉ាង​មន្រ្តី​បារាំង​ដែល​ត្រួតត្រា​ឥណ្ឌូចិន ក្នុង​សម័យ​មុន​ឯករាជ្យ​ជាដើម (បារ. Gouverneur Général) ។ អគ្គ​នាយក នាយក​ធំ, ចាងហ្វាង​ធំ ។ អគ្គ​បណ្ឌិត ឬ អគ្រ-- បណ្ឌិត​ខ្ពង់ខ្ពស់, អ្នក​ប្រាជ្ញ​ថ្នាក់​ខ្ពស់ ។ អគ្គ​បុគ្គល​ បុគ្គល​ថ្នាក់​ខ្ពស់ ។ អគ្គ​បុរស បុរស​ឧត្ដម ។ អគ្គ​ពាហា ដើម​ដៃ ។ អគ្គ​ភាព ភាព​ឬ​ភាវៈ​ជា​ធំ​ចម្បង ។ អគ្គ​ភូមិ ឬ អគ្រ-- ថ្នាក់​ខ្ពស់, ជាន់​ខ្ពស់ ។ អគ្គ​ភោជន ឬ អគ្រ-- ភោជន​មាន​តម្លៃ; ភោជន​ថ្មោង ។ អគ្គ​មន្រ្តី ឬ អគ្រ-- មន្រ្តី​ផុត​លេខ ។ អគ្គ​មហា​បណ្ឌិត មហា​បណ្ឌិត​ថ្នាក់​ខ្ពស់ ។ អគ្គ​មហា​មាត្យ, អគ្គ​មហា​សេនា ឬ អគ្គ​មហា​សេនាបតី, អគ្គ​មហា​សេនាធិបតី (--ប៉ៈដី) អធិបតី​នៃ​សេនាបតី ។ អគ្គ​មហេសី ឬ អគ្រ-- មហេសី​ធំ​ចម្បង ។ អគ្គ​យាន ឬ អគ្រ-- យាន​ប្រសើរ​បំផុត ។ អគ្គ​យោធី ឬ អគ្រ​យោធិន សេនា​ប្រមុខ, ស្តេច​សឹក ។ អគ្គ​រាជ ព្រះ​រាជា​ជា​ធំ​ចម្បង, អធិរាជ ។ អគ្គ​រាជទូត រាជ​ទូត​ធំ, រាជ​ទូត​ចម្បង ។ អគ្គ​លេខាធិការ លេខាធិការ​ធំ ។ អគ្គ​វាចា ឬ អគ្រ​សព្ទ ពាក្យ​ខ្ពស់ ។ អគ្គ​សាវ័ក ឬ អគ្រ​សាវ័ក (--វ៉ាក់) សាវ័ក​ធំ; បើ​ស្ត្រី​ជា អគ្គ​សាវិកា ឬ អគ្រ​ស្រាវិកា (ម. ព. សាវក ឬ សាវ័ក ផង) ។ អគ្គ​សេនាបតី (--ប៉ៈដី) សេនាបតី​ធំ​បណ្តាច់ ។ អគ្គាធិការ អធិការ​ធំ ។ អគ្គានុរក្ស អនុរក្ស​ធំ, អ្នក​ត្រួត​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​ទួទៅ, អ្នក​ឃ្លាំ​មើល​ពុត​ឬ​កិរិយា​មារយាទ អ្នក​ធ្វើ​ការ​ផ្សេង​ៗ​កុំ​ឲ្យ​ធ្វេស​ប្រហែស​ក្នុង​មុខ​ការ ។ អគ្គាសនៈ (បា. < អគ្គ + អាសន) អាសនៈ​ខ្ពស់​ឬ​ប្រសើរ ។ល។ ឯក​អគ្គ ឬ --អគ្រ (អែក-អាក់) គុ. ដែល​មាន​តែ​មួយ​ឬ​មាន​តែ​ម្នាក់​ប្រសើរ​ជាង​គេ (ម. ព. ឯក ទៀត​ផង) ។ល។ អគ្រ