បើក​ម៉ឺនុយ​មេ

Wiktionary β

( ន. ) គ្រាប់​ស្រូវ​ឬ​គ្រាប់​ធញ្ញ​ជាតិ​ដែល​បុក​ឬ​កិន​យក​អង្កាម​ឬ​យក​សំបក​ចេញ​ហើយ : អង្ករ​ខ្សាយ, អង្ករ​ដំណើប, អង្ករ​ពោត ។ អង្ករ​ដើម អង្ករ​ដែល​សម្រាំង​យក​សុទ្ធ​តែ​ល្អ​ឥត​គ្រាប់ ។ អង្ករ​ឈើ​ព្រៃ អង្ករ​និង​អុស​បន្លែ​ជាដើម ។ អង្ករ​លីង អង្ករ​ដែល​លីង​ឲ្យ​ខ្លោច​ប្រើ​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​អាហារ ។ អង្ករ​សម្រិត អង្ករ​ដែល​ស្រិត​រួច​ហើយ ។ អង្ករ​សម្រូប អង្ករ​ដែល​គ្រាន់​តែ​បុក​ឬ​កិន​យក​អង្កាម​ចេញ​នៅ​មិន​ទាន់​ស្រិត ។ ព. ទុ. បុ. ចាក់​អង្ករ​យក​អង្កាម បោះ​បង់​ប្រយោជន៍​ធំ បែរ​ទៅ​យក​ឯ​ប្រយោជន៍​តូច​វិញ ឬ​បោះ​បង់​មនុស្ស​ល្អ បែរ​ទៅ​រាប់​រក​មនុស្ស​អាក្រក់​ជា​គ្នា​វិញ ។ (ព. កា.) : អសារ​ក្តី​បី បណ្តាំ​មេជី ព្រេង​ព្រឹទ្ធ​ប្រដៅ អង្ករ​ស​សុទ្ធ ចម្អិន​ឲ្យ​ឆៅ ពិសី​ហើយ​ខ្លៅ ប្រាជ្ញ​ឥត​មារយាទ (សាស្រ្តា​រាជ​នេតិ) ។