បើកបញ្ជីមេ

ខ្មែរកែប្រែ

ការបញ្ចេញសំឡេងកែប្រែ

និរុត្តិសាស្ត្រកែប្រែ

មកពីពាក្យ កិល > ក- + កិល > កកិល។ (ផ្នត់ដើម)

កិរិយាសព្ទកែប្រែ

កកិល (kâkĕl)

  1. ទៅ​ដោយគូទពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយទៀត។​
    មនុស្ស​ខ្វិន​កកិល​ដូច​កូន​ក្មេង។

បច្ចេកសព្ទទាក់ទងកែប្រែ

បំណកប្រែកែប្រែ

ឯកសារយោងកែប្រែ

  1. វចនានុក្រមខ្មែរសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន-ណាត